این گزارش با هدف ارائه اطلاعات کامل درباره «رابطه عشق و دوست داشتن» تهیه شده است و مهمترین نکات منتشر شده را در اختیار شما قرار میدهد.

در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.
در این قسمت ما میخواهیم عشق و دوست داشتن را از نگاهای مختلف بررسی کنیم. دوستی و عاشقی رابطهای عین همند، اگر کسی را دوست نداشته باشیم عاشق نمیشویم، از طرفی هم میتوانیم عاشق کسی نباشیم ولی دوسش داشته باشیم حالا بنا به به دلایلی، اگر ما بخواهیم به نهایتش فکر کنیم خدا با عشق و محبت این جهان را بنا نهاد. این یعنی عشق ورزیدن خدا به مخلوقش علت خلق کردنه. پس از خلقت همه را دوست دارد. عشق چو آید هوش دل فرزانه را دزد دانا میکشد اول چراغ خانه را... با عشق عقل کور میشود ولی با دوست داشتن نه. هم دوست داشتن و هم عاشق شدن باید با دخالت عقل صورت بگیرد و گرنه احساس قدرت تشخیص تمایزی بین این دو قائل نمیشود. عشق مثل آتشی است که زود خاموش میشود ولی دوست داشتن نه تنها خاموش نمیشود بلکه هر روز بیشتر و بیشتر میشود تا به مرحله عاشق شدن برسد که رسید زندگی دیگر هیچ وقت از هم نمیپاشد. شاماری میگوید: عشق یعنی اینکه سعادت خودت را در دیگری ببینی حتی اگر معشوقت با دیگری خوشبخت باشد، آن وقت تو رضایت خاطر بیشتری خواهی داشت، باید همه جوره سعادت خودت را تقدیمش کنی. رابطه حضرت یوسف و یعقوب را میتوانیم به این شیوه هم تشبیه کنیم باید زمان خودش برسد یا شایدم اصلاٌ نرسد. یعقوب گفت: ای یوسف تو پسر من بودی این همه سال من از دوری تو گریه کردم چرا حتی یک خبر ازم نگرفتی؛ یوسف گفت: هر روز برای تو ای پدر نامه مینوشتم ولی بهم وحی میآمد که هنوز قرار ملاقات نرسیده است، این رابطه عشق پدر به فرزند خواهد بود. اگر ما کسی را دوست داشته باشیم ولی به آن نرسیم حتما حکمتی در کار است یا هنوز وقت ملاقات نرسیده است. انتهای بحث را فلسفیتر کنیم ما سه نوع دوستی داریم: دوستی براساس نفع، دوستی براساس لذت، و دوستی براساس خیر. در دوستی براساس نفع و لذت، افراد فقط به خاطر سود و لذت باهم در ارتباط هستند این نوع دوستیها خیلی زود ازبین میروند و دوام چندانی ندارند مثل (دوستی دختر و پسر در دانشگاه، یا دوستی دو همکار باهم) این دو نوع دوستی هم بین جوانان طرفدار دارد و هم میان پیران. اما در دوستی براساس خیر هر دو نفر خیر همدیگر را میخواهند و دوستی آنها بر دوام و ثابت است، مثل دوستی زن و شوهر و یا دوستی پدر و مادر نسبت به فرزندان این گونه دوستیها همیشه ابدی هستند. دوستی زن و شوهر شاید در نگاه اول بر اساس سود و لذت باشد اینکه بگوییم این نوع دوستی چطور بر اساس خیر است؟ در حالیکه، زن و شوهر هم از سود و هم از لذت برخوردار هستند هر کدام در زندگی وظیفه خاصی را برعهده میگیرند این در مرحله سود و لذت است زمانی که فرزند بیاد رابطهشان تبدیل به خیر میشود. ممکن است اختلافاتی بعدا پیش بیاد ما نمیتوانیم بگوییم همش نفع و لذت است. یا دوستی پدر و مادر به فرزندان این نوع دوستی هم ممکن است فرزند به والدین ضرر برساند ولی براساس حسی که پدر و مادر نسبت به فرزند دارند دوست دارند فرزندشان بالا باشند هر چند خودشان در باطن ناراحت میشوند. در دوستی عاشق و معشوق، گاهی عاشق گله میکند که معشوق عشق او را با عشقی معادل آن تلافی نکرده، هر چند که هیچ گونه دوست داشتنی درکار نباشد؛ از نگاهی دیگر، معشوق عاشق را سرزنش میکند که به او وعدهها داده و هیچ کدام را به جا نیاورده است. این گونه گلهها وقتی پیش میآید که عاشق معشوق را برای لذت دوست بدارد و معشوق عاشق را برای نفع و هیچ کدام همدیگر را راضی نمیکنند، این دوستی عاشق و معشوق از هم میپاشد. ولی اگر عاشق معشوق را برای خودش بخواهد یا عکسش، این دوستی پایدار می ماند و انسان از طریق آن به سعادت میرسد. اما در آن دو نوع دیگر سود و لذت نه تنها دو نفر به سعادت نمیرسند بلکه به یکدیگر هم ضرر میرسانند.


برچسب:
نویسنده: آرین شجاعی