
در سرزمین بزرگ ایران همیشه اقوام مختلفی با اعتقادات گوناگون وجود داشتند که آن اعتقادات مایه زندگی آنها بوده، با روی کار آمدن حاکمان جدید مردم اعتقادات مذهبی خود را از دست نمیدادند و همیشه در گوشه و کنار کشور خرده فرهنگهای وجود داشته است که معمولاً با فرهنگ غالب، خود را ظاهراً هماهنگ کردهاند به عنوان نمونه مزار قیار یونس تخانی و قبرستان تاریخی پیر ابراهیم را میتوان نام برد که راه آن از شهر سروآباد میگذرد و به روستاهای سپیدار و هزارخانی منتهی است در نزدیکی این قبرها، گورستان قدیمی قرار دارد گورها با اشکال بسیار متنوع و زیبا در این گورستان مشاهده می شود که در بسیاری موارد دو سنگ گور یک شکل بر روی یک قبر و در بالا و پایین آن نصب شده است و بیشتر نام متوفی و تاریخ فوت قید گردیده است. زیباترین آثار به جامانده از دوره اسلامی و گاهی کلمات با آیاتی از قرآن مجید و نام صاحب قبر را دربردارد. این سنگ قبرها بیشتر به دوران اسلامی تعلق دارند دارای تزئینات ویژهای شامل آیات قرآنی با خط کوفی و نقش های تزئینی و اسلیمی و گاهی مشبک هستند، هر چند که آن تزئینات تجملی در حد بناهای گفته شده ندارند. ولی آنها نیز به اقشار برگزیده جامعه تعلق داشتهاند که احتمالا تأکیدی بر سنت بودن متوفی است. که این شواهد به دست آمده دارای قدمتی بیش از 300 سال می باشد.

![]()
سنگ نوشته مزار بدین شرح است:
سنة:1257
کدخدا: یونس تخانی
هذا قبرمرحوم علی محمد للمبرق غفرالله لهما آمین.

برچسب: قبرستان تاریخی روستای پیله,
نویسنده: آرین شجاعی